Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej. Polityka Cookies
Akceptuję zamknij komunikat

Rozwijanie samodzielności dziecka

Kiedy z niekłamaną dumą obserwujemy rozwój naszych dzieci nie raz i nie dwa zastanawiamy się, jak jeszcze możemy naszemu dziecku pomóc w zdobywaniu coraz to nowych umiejętności psychologicznych czy społecznych. Nie jest nam jednocześnie łatwo oprzeć się pokusie, aby dziecko wyręczać i załatwiać za nie najróżniejsze sprawy, nawet jeżeli dotyczą one relacji dziecko – dziecko. Jak zatem wspierać umiejętności radzenia sobie dzieci w trudnych sytuacjach? Jak mobilizować je do dbania o własne sprawy w grupie innych dzieci? Wydaje się, że składa się na to szereg różnych obszarów naszego oddziaływania.

Dorosły wspiera rozwój samodzielności u dziecka poprzez:
• budowanie bezpiecznej relacji z dzieckiem
• budowanie poczucia wartości dziecka
• uważne słuchanie dziecka
• wyznaczanie swoich granic i respektowanie granic dziecka
• mówienie o własnych uczuciach i oczekiwaniach
• odzwierciedlanie uczuć dziecka
• dawanie dziecku możliwości wyboru
• okazywanie szacunku dla jego wysiłku
• nie spiesznie się z dawaniem rozwiązania
• dawanie nadziei w możliwość naprawiania różnych spraw przez dziecko
BUDOWANIE POCZUCIA WŁASNEJ WARTOŚCI U DZIECKA

Otrzymywanie pochwał to naturalna, ludzka potrzeba. Według teorii Abrahama Maslowa pochwały zaspokajają potrzebę akceptacji i uznania (czwarta z rzędu, po potrzebach fizjologicznych, bezpieczeństwa i przynależności). Zaspokojenie potrzeb z niższego piętra umożliwia zaspokojenie tych z wyższego. Kiedy dzieci będą się czuły dowartościowane pochwałami, będzie im łatwiej swobodnie się rozwijać, poszukiwać w sobie nowych możliwości i łatwiej osiągać wyznaczone cele. My dorośli czasami zachowania pożądane traktujemy jako coś oczywistego. Warto się jednak nad nimi zatrzymywać i dawać temu wyraz. Jeżeli chwalimy dzieci za zachowania pożądane, uzyskujemy więcej zachowań pożądanych. Wzmacniamy je pozytywnie.

DOROŚLI ODGRYWAJĄ BARDZO WAŻNĄ ROLĘ W BUDOWANIU POCZUCIA WŁASNEJ WARTOŚCI U DZIECKA. Komunikaty werbalne i niewerbalne ze strony dorosłego utwierdzają dziecko w przekonaniu, że jest wartościowe i kompetentne. Poczucie własnej wartości u dziecka decyduje o gotowości stawiania czoła wyzwaniom i rodzaju stawianych sobie celów.

Dobrze skonstruowana pochwała:
- odwołuje się do konkretnego wytworu, zachowania- jest jasna i prosta- jest jednoznaczna- jest krótka- opisuje to, co widzimy- odnotowuje postępy - natychmiastowa.

Pochwała opisowa zawiera:
• Opis zaistniałej sytuacji „Widzę, że posprzątałeś”
• Uczucie, odczucie nadawcy komunikatu „Jak miło jest teraz w naszym salonie”
• Podsumowanie pożądanego zachowania „To się nazywa świetnie wykonane zadanie”
Pochwała wypowiedziana w taki sposób powoduje, że dziecko samo może powiedzieć coś pozytywnego o sobie: (jestem wytrwały, dokładnie sprzątam, itp.)

CO MOTYWUJE?
Krytyka motywująca pozwala dostrzec błąd, zrozumieć jego negatywne konsekwencje i opracowanie planu naprawczego. Taka krytyka ma następujące cechy:
• dotyczy konkretnych zachowań
• jest przekazywana osobiście
• przekazywana bezpośrednio po zaistnieniu zdarzenia
• dotyczy tego, co dziecko może zmienić i na co ma wpływ
• jest konkretna
• zawiera informacje o oczekiwaniach
• udzielona jest w oparciu o komunikat JA
• zawiera informacje pozytywne i negatywne

CO ZNIECHĘCA?
Krytyka zniechęcająca to inaczej komunikat „Tak nie rób!”. Źle udzielona może przynieść odwrotny skutek. Taka krytyka ma następujące cechy:
• kryje w sobie ironię
• bazuje na uogólnieniach
• ocenia osobę, nie zachowanie
• udzielona jest podniesionym głosem
• polega na pouczaniu i radzeniu
• przejawia się w popędzaniu i przerywaniu
• zawiera groźby
• informuje o wielu karach jednocześnie
• nie zawiera informacji o konkretnych błędach i oczekiwaniach
• nie daje możliwości naprawy